[+] نوشته شده توسط علی رضایی در 7:50 | |

آی خدا

آي خدا دلــــــــــــــــــــــگيرم ازت

آي زندگـــــــــــــي سيرم ازت

آي زندگـــــــي ميميــرمو

عمرمو ميگــيرم ازت

اين غصـــــــــه هــــــــــــاي لعنتي

از خنـــــــــــده دورم ميكـــــــنن

اين نفســـــهاي بي هــــــــدف

زنده به گـــــورم ميكــــنن

چه لحــظه هـــاي خوبيه

ثانيه هـــــاي آخـــــره

فـــرشته مـردن مـن

منو از اينجا ميبره

آي خــــــــــــدا دلــــــــــــگيرم ازت

آي زندگـــــــي سيــــــــــــرم ازت

آي زندگـــــــي ميميـــــــــــرمو

عمـــــــرمو ميگـــــيرم ازت

چــه اعتـــــــــــــراف تلــــــــــخيه

انگـــــــــار رسيـــدم ته خــــط

وقتي خلاصــي از غــــم اس

اي دنيـــــــا بيزارم ازت

[+] نوشته شده توسط علی رضایی در 7:39 | |

عشق یعنی.......

عشق يعني لايق مريم شدن

عشق يعني با خدا همدم شدن

عشق يعني جام لبريز از شراب

عشق يعني تشنگي ، يعني سراب

عشق يعني خواستن ، له له زدن

عشق يعني سوختن ، پر پر زدن

عشق يعني سالهاي عمر سخت

عشق يعني زهر شيرين ، بخت تلخ

عشق يعني با "خدايا" ساختن

عشق يعني چون هميشه "باختن

[+] نوشته شده توسط علی رضایی در 7:37 | |

شعر عاشقانه

اگر برای تو شعری عاشقانه بخوانم

این شعر تا ابد با تو خواهد زیست

حتی وقی که من دیگر نباشم

یا وقتی که دیگر میان ما عشقی نباشد

شعر عاشقانه بیشتر از آدمها می ماند

عاشقانت تو را ترک می کنند

اما شعر عاشقانه

همیشه با تو خواهد بود

پس بگذار برایت شعری عاشقانه بخوانم!

شعری از اعماق جان٫

که مرا به یاد تو آورد......

شعری که همیشه با تو بماند.

[+] نوشته شده توسط علی رضایی در 8:8 | |

من تمنا کردم
که تو با من باشي
تو به من گفتي،
هرگز هرگز
پاسخي سخت و درشت
و مرا، غصه اين هرگز کشت.

[+] نوشته شده توسط علی رضایی در 8:3 | |

[+] نوشته شده توسط علی رضایی در 8:2 | |

تنها تو می مانی

دل داده ام بر باد ، بر هر چه باداباد
مجنون تر از ليلي ، شيرين تر از فرهاد
اي عشق از آتش اصل و نسب داري
از تيره ي دودي ، از دودمان باد
آب از تو توفان شد ، خاک از تو خاکستر
از بوي تو آتش ، در جان باد افتاد
هر قصر بي شيرين ، چون بيستون ويران
هر کوه بي فرهاد ، کاهي به دست باد
هفتاد پشت ما از نسل غم بودند
ارث پدر ما را ، اندوه مادرزاد
از خاک ما در باد ، بوي تو مي آيد
تنها تو مي ماني ، ما مي رويم از ياد

[+] نوشته شده توسط علی رضایی در 7:57 | |

زندگی یعنی نگاه آفتاب

زندگی يعنی دو رکعت عشق ناب
زندگی یعنی نگاه آفتاب
زندگی خورشيد پر خون است و بس
سايه لک بيد مجنون است و بس
زندگی فریاد سرخ بادهاست
انعکاس تیشه فرهادهاست

[+] نوشته شده توسط علی رضایی در 7:51 | |

شعری زیبا

در این زمانه هیچ کس خودش نیست

کسی برای یک نفس خودش نیست

همین نفس که رفت و باز دم شد

نفس نفس نفس نفس خودش نیست

همین هوا که عین عشق پاک است

گره که خورد با هوس خودش نیست

خدای ما اگر که در خود ماست

کسی که بی خداست پس خودش نیست

[+] نوشته شده توسط علی رضایی در 7:37 | |

ندارم فرصتی تا لحظه ی مرگ

بود بر شاخه هایم آخرین برگ

تو پنداری که شب چشمم به خواب است

ندانی این جزیره غرق آبست

به حال گریه می خوانم خدا را

به حال دوست می جویم شما را

زبس دل سوی مردم کرده ام من

در این دنیا تو را گم کرده ام من

مرا در عاشقی بی تاب کردی

کجا هستی دلم را آب کردی

نه اکنون بلکه عمری، روزگاریست

که پیش روی ما غمگین حصاریست

بود روز تو برای ما شب تار

صدایت می رسد از پشت دیوار

کلام نازنینت مهر جوش است

صدایت در لطافت چون سروش است

بدا ، روز و شب ما هم یکی نیست

شب ما بهر تو همگام روز است

به وقت صبح تو ما را شب آید

در آن هنگامه جانم بر لب آید

کویرم من، تو گلشن باش ای یار

به تاریکی تو روشن بــاش ای یار

[+] نوشته شده توسط علی رضایی در 7:24 | |